KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/32663 E., 2015/19246 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Kamera görüntülerine göre sanığın saat 18:54 sıralarında marketten suça konu eşya ile çıkarken yakalandığı ve 16.03.2013 tarihli tutanak içeriğine göre de eylemin, saat 19:00’da polise ihbar edildiği, Kandilli Rasathanesi verilerine göre güneşin saat 18:01’de battığı, TCK’nın 6/1-e maddesi gereğince de saat 19:01'de gecenin başladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sanığın daha önce kasti suçtan mahkûm olmamış olması, kişilik özellikleri, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları dikkate alınarak TCK’nın 51. Maddesinin lehe uygulanmasına karşın; sanığın geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları şeklindeki aynı gerekçelerle TCK’nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,
3-Hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 9 ay hapis cezasının ertelenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3 maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeyerek 1 yıllık denetim süresinin belirlenmesi,
4-Kısa süreli olmayan erteli hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı da gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/32663, K. 2015/19246, 3 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama