Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/33397 K.2015/18329

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediklerini beyan etmeleri karşısında, atılı suçu işlediklerine ilişkin; hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; temyiz incelenmesi sonrasında kanun yararına bozma yolu ile kararın düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.400,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar Ş.. T.. ve K.. O.. müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocukların tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediklerini beyan etmeleri karşısında, atılı suçu işlediklerine ilişkin; hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,