Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/33448 K.2015/18397

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Mala zarar verme suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Mala zarar verme suçundan doğrudan verilen sonuç para cezasının miktarı itibariyle, 5320 sayılı Kanunun Geçici 2 maddesi gereğince temyiz yolu kapalı olduğundan, 5320 sayılı Kanunun Geçici 2 ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereğince temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığı bozma suçları yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun mahkeme kararında belirtildigi şekilde müştekiye ait işyerinin klima dış ünitesinde yakalandığına ilişkin, dosya içeriğinde, yakalama tutanağında ve soruşturma aşamasında bilgi edinilenin beyanlarında bir bilginin bulunmaması karşısında;

mahkemenin suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerine bağlı klima dış ünitesinde yakalanarak alındığına ilişkin kanaate ne şekilde, hangi delillerle ulaştığı hususu gerekçede tartışılmadan, yargılamaya konu eylemi birlikte gerçekleştirdikleri iddia edilen, ancak soruşturma aşamasında ayırma kararı verilerek hakkında ayrı bir dava açılan kişi hakkındaki dava dosyasının aslının ya da onaylı örneklerinin denetime olanak sağlayacak şekilde dava dosyası içine konulmadan ve olaya ilişkin bilgi edinilen kişinin teşhisi sağlanıp tanık olarak dinlenilmeden, eksik araştırma ve gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; İşyerinin camını taş ile kırıp içeri giremeden görülmesi üzerine yakalanan suça sürüklenen çocuğun tek eylem ile hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarına teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 44/1. maddesinde belirtilen "İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" hükmü gereğince, en ağır olan hırsızlık suçuna teşebbüsten cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,