Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/33585 K.2015/18504

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin kabulüne göre; suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımına bağlı olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 30.04.2007 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 28.05.2009 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak,

suç tarihi olan 09.03.2007 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar zamanaşımı süresi dolmadığı gibi, her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları bulunduğu halde TCK'nın 143. maddesi uygulanmamış olsa da, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247-1842 E.-K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen ''suçun gece vakti işlenmesi''nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı öngörüldüğünde zamanaşımı süresinin dolmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından ve ceza uygulaması sırasında TCK'nın 168. maddesinin, aynı yasanın 31. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.