Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/34127 K.2015/3557

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı Kanuna göre yapılan uygulamada hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hapis cezalarının toplamı, kesinleşen hükümden daha fazla ve sanık aleyhine olduğu bu nedenle kesinleşen hükmün aynen infazına karar verilmesi yerine, hesap hatası yapılarak 5237 sayılı Kanun sanık lehine kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-5237 sayılı TCK'nın 7/3. maddesi hükmüne göre, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda uygulanma olanağı bulunmayan, TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

b-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,