Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/34128 K.2014/36287

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanığın müşteki ... ve mağdur ...'a yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından hakkında kurulan hükümlerin incelenemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

21.01.2004 tarihli hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine bozulmasına karşın, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza açısından kazanılmış hakkın korunması gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında sonuç olarak ayrı ayrı 5 ay 25 gün hapis ve 337 TL adli para cezası yerine yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında mağdur ... ve müşteki ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hüküm fıkralarının sonuna ayrı ayrı "5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza açısından kazanılmış hakkın korunması gerektiğinden sanığın sonuç olarak 5 ay 25 gün hapis ve 337 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mağdurlar ... , ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları ile mağdur Yücel Tüfekçi'ye yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince:

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde belirtilen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1-2, hırsızlık suçunun geceleyin işlenmediğinin mahkemecede kabul edilmesi gözetildiğinde, 119/1-c, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında,

zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, ilk hüküm tarihi olan 26.01.2004 tarihinden ikinci hüküm tarihi olan 06.09.2013 tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,