Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/34295 K.2014/36767

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile yapılan uygulamada, Yasaya aykırılık bulunmadığının anlaşılmış olması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Ayakkabı imalatçısı olan müştekinin, müşterilerine teslim etmek amacıyla içinde terlik bulunan iki adet koliyi, işyerini kilitleyip geri gelmek üzere geçici süreliğine cadde üzerinde bulunan işyeri önüne bıraktığı, bu esnada sanıkların işyeri önünde bulunan kolileri çaldıklarının anlaşılması karşısında sanıkların eylemlerine uyan TCK'nın 141. maddesinden mahkumiyetleri yerine, sanıklar hakkında kurulan hükümde aynı Yasanın 142/1-e maddesi uygulanmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

2-14.7.2011 tarihli CD izleme tutanağına göre sanıkların olay günü saat 21.03 ve 21.06 arasında atılı suçu işlediklerinin tespit edildiği, UYAP sorgulamasında suç tarihinde güneşin saat 19.40 da battığı, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında saat 21.40 dan sonraki zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiği, bu halde atılı eylemin gündüz sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında sanıklar hakkında kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesince artırım yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Sanık S.. Ç..'ın tekerrüre esas alınan İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/102-526 Esas-Karar sayılı ilamının 2 ayrı suça ilişkin cezayı içerdiği, bu halde en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Adli Emanetin 2011/8715 sırasına kayıtlı bulunan CD delili hakkında olumlu olumsuz her hangi bir karar verilmemesi,

5-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 15,65 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,