Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/35170 K.2015/10707

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın duruşmada bildirdiği adresi yerine Mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı, sanığın öğrenme ile 19.11.2013 tarihli verdiği temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek;

I-Mala Zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi mümkün olmadığından sanık ...’un temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında Hırsızlık ve İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince

İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde özgürlüğü bağlayıcı cezaya ilişkin mahkumiyet kararı verilmiş olmasına rağmen 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; anılan maddenin hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.