Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/35193 K.2016/701

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kısa kararda her iki sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hapis cezalarının 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemek suretiyle ve kısa kararda sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmasına rağmen gerekçeli kararda uygulanmayarak ve yine kısa kararda sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan herhangi bir hüküm bulunmamasına rağmen gerekçeli kararda sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan da hüküm kurulması suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

2-28.08.2013 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre, ihbar üzerine yakalanan sanıklardan H.. K..’nın üzerinden müştekinin evinden çalınan bir adet cep telefonunun çıktığı, sanıkların çaldıkları diğer cep telefonunu yakalandıkları parkta attıkları yeri ve yine müştekinin eşine ait çaldıkları çantayı attıkları çöp konteynırını da kolluk kuvvetlerine gösterdikleri, böylece çalınan tüm eşyaların müştekiye iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçuna ilişkin olarak sanıklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Sanık M.. D.. gözcülük yaptığı sırada, diğer sanık H.. K..’nın müştekinin evine açık olan balkon kapısından girdiği somut olayda, mala zarar verme suçunun unsurları oluşmadığı gibi, öte yandan; Dairemizce de benimsenen ve Y.C.G.K.'nın 16.04.2013 günlü, 2012/6-1307 esas ve 2013/151 sayılı kararı uyarınca iddianamelerdeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak CMK'nın 225/1 ve 226/1. maddelerine aykırı davranılması,

4-Gerekçeli kararda, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/1. maddesi uyarınca verilen 6 ay hapis cezası üzerinden TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada 5 ay hapis cezası yerine, 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

5-Sanıkların konut dokunulmazlığının ihlali suçunu birlikte işledikleri kabul edilmesine rağmen, gerekçeli kararda sanıklar hakkında TCK 119/1-c maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

6-Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 09.06.2010 tarih, 2010/515-754 E.-K sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık M.. D.. hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

7-Gerekçeli kararda, mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verilen kişi "sanık" olarak belirtilerek, ismi açıklanmamak suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

8-A..G.. hakkında iddianame ile açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde, gerekçeli kararda A.. G.. hakkında CMK’nın 225/1. fıkrasına aykırılık oluşturacak şekilde hüküm kurulmuş olması,

9-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,