Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/35512 K.2015/4642

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezalarına ilişkin hükmün cezaların türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müşteki ...'ın, işyerini kontrole sabah saat:11.00 sularında gittiğinde hırsızlığı farkettiğini belirtmesi ve sanığın atılı suçu kabul etmemesine karşın, suçların gece vakti işlendiğine ilişkin delillerin neler olduğu açıklanıp tartışılmadan gece vakti işlendiğinden bahisle hırsızlık suçlarından hüküm kurulurken 5237 Sayılı TCK'nın 143. maddesi gereği cezadan artırım yapılması ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından aynı yasanın 116/4 maddesinin uygulanması,

2-Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,