Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/35630 K.2015/19829

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar R.. G.. ve İ.. G.. hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal, suça sürüklenen çocuk M.. U.. hakkında ise hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar R.. G.., İ.. G.. ve M.. U.. müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar R.. G.. ve İ.. G.. hakkında mala zarar verme, suça sürüklenen çocuk M.. U.. hakkında ise işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyetleri Kanun’unun 12/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçüklerin kahvehanelere girmeleri yasaklanmış olduğundan, mahkemece, suça sürüklenen çocukların belirli süreler ile kahvehane ve internet kafe yerlerine girmesinin yasaklanması şeklinde uygulanması kanunen mümkün olmayan bir tedbire karar verilmesi,

2-Seçenek tedbirin infazı kısıtlayacak şekilde Siirt ili ile sınırlandırılması,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen hapis cezası belirli süreler ile kahvehane ve internet kafe yerlerine girmesinin yasaklanması seçenek yaptırımına çevrildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesi 4. fıkrasında yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında yazılı şekilde karar verilmesi,