KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/35961 E., 2016/202 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suça sürüklenen çocuk ...'ın, katılana ait işyerinin kapısı diğer suça sürüklenen çocuk ... tarafından zorlanmak suretiyle açılarak içeri girildiği ve ve hırsızlık yapıldığı sırada fikir ve eylem birliği içerisinde olan arkadaşını sokak başında gözcü olarak beklediği ve suça doğrudan katıldığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 37/1 maddesi gereğince iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
2-Suça sürüklenen çocuk ...'ün, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/35961, K. 2016/202, 12 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama