Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/36139 K.2016/3764

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sabıkasında yer alan erteli ilamın aynen infazı hususunun değerlendirilmesi için mahkemesine TCK'nın 51/7. maddesi gereği mahallinde ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

Müştekinin başka bir kilitle demire kilitleyerek bıraktığı motosikletin çalınması eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurularak eksik ceza tayini;

Müştekinin motosikletini 31/08/2012 tarihinde saat 22.00 sıralarında kilitleyerek bıraktığı, 01/09/20012 tarihinde saat 01.00 sıralarında hırsızlığı fark ederek, saat 01.15'de kolluğa başvurduğu suçun gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılmasına karşın TCK'nın 143/1. maddesinin tatbik edilmemesi; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ...10. Asliye Ceza mahkemesinin 31/10/2011 gün ve 2009/1102 E, 2011/698 K sayılı 25/11/2011 tarihinde kesinleşen 6 ay 20 gün hapis cezasına dair hükümlülüğün tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.