Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/36276 K.2015/20593

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle nüfusta doğum tarihinin “01.01.1992” olarak tescil edilmiş olmasına rağmen Uyap ortamından 26.10.2014 tarihinde alınıp dosyaya konulan kayıt örneğine göre Marmaris 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.12.2009 tarihinde kesinleşen 162-290 sayılı kararına göre, doğum tarihinin “01.01.1994” olarak düzeltildiğinin ve suça sürüklenen çocuğun bu durumda suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğun, temyize gelmeyen diğer sanık A..

E.. ile birlikte işlediği 5237 sayılı TCK'nın 116/2 ve 119/1-c maddelerine uyan gündüzleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı kararında da belirtilen “suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi”nin, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olup TCK'nın 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresinin hesabında dikkate alındığında,

aynı maddenin 4. fıkrasında belirtilen suçun kanunda yer alan cezasının yukarı sınırı göz önünde bulundurulduğunda TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 4 yıllık asli ve 6 yıllık olağanüstü zamanaşımı bakımından bir değişiklik meydana getirmeyeceğinden, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerine uyan hırsızlık ve 116/2, 119/1-c, 31/2 maddelerine uyan gündüzleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 02.02.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,