Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/36588 K.2016/700

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesine göre aldırılan uzman doktor raporunda belirtilen suç tarihlerinin bu dosyadaki suç tarihinden sonra, 14.01.2013 ve 26.02.2013 tarihlerine ilişkin olduğunun ve sadece hırsızlık suçunu kapsadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun 29.12.2012 tarihinde işlediği hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarına ilişkin rapor aldırılmadan duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1 maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması ve sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

3-Mahkemece, suça konu motosikletin çalındığı yerin bina eklentisi niteliğinde olduğu kabul edilmesine karşın, ceza verildiği sırada kanun maddesinin TCK'nın 142/1-b maddesi yerine 142/1-e maddesi olarak yazılması,

4-Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik olarak; suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve suç tarihi itibariyle daha önce hapis cezasına mahkûm edilmediğinin anlaşılması karşısında, TCK’nın 50/3. maddesi gereğince hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,