Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/36597 K.2015/5889

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanıkların hırsızlık suçunu 5237 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde işledikleri nazara alınarak suç tarihinde 12-15 yaş grubu aralığında bulunan sanıklar ..., ... ve ... haklarında, 5237 sayılı TCK’nın 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun'unun 11. maddesi uyarınca işledikleri eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin uzman doktor raporu aldırılması yerine sanıkların işledikleri suçun farik ve mümeyyizi olduklarını içeren rapora dayanılarak yazılı şekilde sanıklar hakkında hükümlülük kararı verilmesi,

2- Suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük sanıklar ... ve ... haklarında yasal gerekçe gösterilmeden, sosyal inceleme raporu aldırılmaması suretiyle 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanun'unun 35/3. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Sanıklardan ...'ın çalınan eşyalardan bir kısmını iade ettiği olayda, kısmi iade nedeniyle müştekiden rızası sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,