KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/36648 E., 2016/1176 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
344 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Katılanın her hangi sabit bir yere kilitlemeden, kendi direksiyon kilidi ile park ettiği motosikletinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı suça uyduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 141. maddesi gereğince 1 yıl olarak tayin edilen temel cezadan TCK'nın 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılarak 1 yıl 2 ay olarak hükmedilen hapis cezasından TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığı sırada 9 ay 10 gün yerine, 11 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği, TCK'nın 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince sonuç cezanın da 5.600 TL olarak hesaplanması gerekirken yanlış hükmedilen hapis cezası üzerinden 6.800 TL adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/36648, K. 2016/1176, 26 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama