KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/36805 E., 2016/2266 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, kasten yaralama, başkasına ait banka vyea kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
363 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde
Kasten yaralama suçundan doğrudan hükmolunan 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hüküm miktar itibariyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanığın temyiz istemlerinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık ve banka veya kredi kartını kötüye kullanılması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Katılanın kendi isteği ile alkol alması sonucu bilincini kaybetmesi üzerine sanığın katılanın cebinden cüzdanını çalması şeklinde gerçekleşen eylem, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde yazılı suçu oluşturduğu halde aynı yasanın 142/2-a maddesi ile hüküm kurulması sonuç ceza değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün” çıkartılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/36805, K. 2016/2266, 16 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama