KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/36972 E., 2016/1186 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz istemi bulunmadığından tebliğnamedeki düşünce benimsenmeyip, inceleme dışı bırakılmıştır.
Sanık ...’un soruşturma aşamasındaki ifadesinde, ... ve suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte akü çalmaya karar verdiklerini söyleyip çaldıkları aküleri taşımak için de ... ile birlikte müştekinin otosunu çaldıklarını söylediğinin; hakkında müştekinin otosunun çalınması hadisesinden dolayı ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ...’ın ise soruşturma aşamasındaki ifadesinde, ... ve ...’ın çaldıkları otomobil ile Sanayiye gidip aküleri çaldıklarını söylediğinin ve buna karşılık suça sürüklenen çocuğun ... ve ...’ı mahalleden tanıdığını söyleyip bu kişilerle ne otomobil ne de akü hırsızlığı yapmadığını söylediğini anlaşılması karşısında;
suça konu çalıntı otomobilin suça sürüklenen çocuğun kullanımında iken ele geçmediği, müştekinin suça sürüklenen çocuğu hırsızlık yaparken görmediği, suça sürüklenen çocuğun suçun işlendiği tarihte yakalanmadığı, ceza yargılamasında mahkumiyetin kesin delillere dayanılarak verilmesi gerektiği gözetilerek, suça konu terk halinde bulunan otomobilin çeşitli yerlerinden alınan iz ve avuç izlerinin suça sürüklenen çocuğa ait olup olmadığı konusunda rapor alınması, ... ve ...’un itiraflarının bulunduğu eski Sanayideki bir işyerinden akü çalınması olayı ile ilgili dava dosyasının getirtilip incelenmesi,
delil olabilecek belgelerin onaylı örneklerinin alınıp dosya içine konulmasından sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdiri gerekirken, yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/36972, K. 2016/1186, 26 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama