Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/37025 K.2016/1150

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkeme kararlarının gerekçeli olması AİHS'nin 6. Anayasanın 141. maddelerinden doğan bir zorunluluk olup, bu bağlamda hakim öncelikle; meydana gelen olayın ne şekilde gerçekleştiğini, eylemin başkaca nitelikli halleri dahil tüm unsurları ile tipik olup olmadığını, yeterli ve ikna edici delillerle ortaya koyması, denetime olanak verecek bir biçimde yasal ve yeterli gerekçelerini ayrı ayrı karar yerinde göstermesi gerekir.

Bu bağlamda, açıklanması ertelenmiş olan hükmün açıklanması CMK'nun 223. maddesi kapsamında "hüküm" niteliğinde olup, bir hükmün bütün unsurlarını taşıması gerektiği gözetildiğinde mahkemeyi vicdani kanaate ulaşmaya yani hükme götüren delillerin nelerden ibaret olduğunun hükümde gerekçeleriyle birlikte temyiz denetimine imkan tanıyacak şekilde gösterilmeksizin hüküm kurulmuş olması,

Kabule göre de,

1-Suçu birlikte işleyen sanıklar hakkında 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu