KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/37145 E., 2016/1874 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üç bin lira dahil adli para cezasına dair mahkumiyet hükümleri kesin nitelikte olup suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi olanaklı bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğa savunmasını yapmak üzere baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin Avrupa İnsan Hakları sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin ve 16.00 TL olan tebligat masrafının 6183 sayılı Yasanın 106. maddesinde belirlenen 20 liradan az olması nedeniyle 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile değişik CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/37145, K. 2016/1874, 10 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama