Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/37351 K.2015/2709

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

13.06.2007 günlü, sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 62 ve 53/1 maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin kararın sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmiş olup, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle tayin edilen ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak oluştuğu, bu nedenle kararın bozulmasından sonra her iki yasa yönünden yapılan karşılaştırma sonucunda, sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı Kanuna göre bina içinde hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilecek toplam cezanın önceki hükümle tayin edilen cezadan ağır olamayacağı gözetilmeden,

yazılı şekilde hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 168/1 ve 53/1 maddeleri gereğince 9 ay 10 gün ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 116/2-4, 119/1-c, 53/1 maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi gereğince bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...’a teşmiline, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,