Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/37645 K.2015/3512

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Hükümlü ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Hükümlü hakkında ... Çocuk Mahkemesince 02.03.2012 tarih ve 2011/543 esas, 2012/280 karar sayılı kararında hırsızlık suçundan dolayı hapis cezasına hükmedildiği ve bu cezanın TCK’nın 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, bu kararın da temyiz edilmemesi üzerine 03.04.2012 tarihinde kesinleştirildiğinin anlaşıldığı, bu nedenle hırsızlık suçu yönünden hükümlü hakkında CMK’nın 231. maddesi uyarınca verilmiş bir hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar bulunmadığından ve erteli hapis cezasına ilişkin hükmün de kesinleşmiş olduğundan ,yeniden kurulan 03.12.2013 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Ayrıca 02.03.2012 tarihli kesinleşmiş hükümde, hükümlünün suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi ile ilgili olarak kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı görülmüştür.

Bu nedenlerle, hükümlü ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, hükümlü ... müdafiinin konusu bulunmayan temyiz itirazlarının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

B-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, yargılama gideri olarak tahsiline karar verilen toplam 16-TL'nın 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,