Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/37735 K.2016/715

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kayden 01/01/1996 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun, talimat yoluyla alınan savunmasında, duruşmanın kapalı yerine açık yapılması suretiyle CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 2/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk Ö.. O.. müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, müştekinin beyanına göre eylemin 01:00-09:30 saatleri arasında işlendiği, Uyap kayıtlarına göre güneşin 07:02’de doğduğu, saat 06:02’den sonraki zaman diliminin gündüz olarak kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk Ö..

O.. müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.12.2011 gün 2011/2-363 esas ve 2011/286 sayılı kararına göre bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki hüküm fıkrasından ‘‘suçun gece vakti işlenmiş olması nedeniyle verilen ceza üzerinden TCK'nın 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılmasına” ilişkin bölümün çıkarılarak,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl 3 ay 16 gün hapsin 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, müştekinin beyanına göre eylemin 01:00-09:30 saatleri arasında işlendiği, Uyap kayıtlarına göre güneşin 07:02’de doğduğu, saat 06:02’den sonraki zaman diliminin gündüz olarak kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,