Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/37936 K.2015/3484

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlığın, müştekinin park halindeki kilitli aracının kapı kilidi zorlanarak araca ait oto teybinin çalınması şeklinde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu halde aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

2-04.08.2008 tarihli sosyal inceleme raporu içeriğinde, suça sürüklenen çocuğun zihinsel özürlüler okulunda eğitim gördüğü, hafif derecede zihinsel özürlü olduğu, işlemiş olduğu fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olmadığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,