KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/37988 E., 2016/3735 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2016
- Tebliğname No
- 6 - 2014/7285
- Mahkemesi
- Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 06/09/2013
- Numarası
- 2012/748 (E) ve 2013/576 (K
- Suç
- Hırsızlığa teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... ... ve müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;
6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, suça sürüklenen çocuğa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususu infaz aşamasında resen dikkate alınabileceğinden;
Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait eve girip, çalmaya değer eşya bulamayınca dolaptan bir kısım yiyecek ve içecekleri tükettiği, daha sonra ise evden ayrıldıktan sonra yakalandığı, böylece eylemin tamamlandığının anlaşılması karşısında; hakkında kurulan hükümde eylemin teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle TCK'nın 35. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
..//.
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/37988, K. 2016/3735, 7 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama