Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/3842 K.2014/36860

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tebligatın yapıldığı tarihte cezaevinde bulunduğu anlaşılmakla yerel mahkemenin temyiz talebinin süre yönünde reddine dair kararı kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2-Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nun 116/1 maddesi gereğince temel ceza tespit edildikten sonra aynı kanunun 119/1-c maddesiyle ceza bir kat artırıldığı sırada 12 ay yerine 1 yıl olarak fazla cezaya hükmedilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1.maddesinin uygulanmasına ve sanığın konut dokunulmazlığını ihlal suçundan sonuç olarak 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak,

yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.