Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/3965 K.2014/26374

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Mühür bozma suçu bakımından yapılan incelemede ;

Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından açılan kamu davasında 14.06.2010 tarihinde beraat kararının verildiği, katılan vekilinin 12.07.2010 tarihli temyiz isteminin sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna yönelik olduğu ve mühür bozma suçuna yönelik 05.02.2013 tarihli temyiz isteminin süresinde yapılmadığı anlaşılmakla, yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan katılan vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

B- Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede ;

1-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek,

sanığa “bilirkişi tarafından hesaplanan normal tarifeye göre cezasız kaçak kullanım bedelini ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,