Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/415 K.2015/20237

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 06.02.2013 tarih 2012/807E – 2013/190K sayılı hükmün katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 23.12.2011 tarih 2011/141E – 2011/1842 K sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında açılan kamu davasında 23.12.2011 tarihinde mühür bozmak suçundan beraat kararı verildiği, kararın sanık tarafından temyizi ile Yargıtay'a gönderilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca sanık hakkında 6352 sayılı Kanun gereğince yeniden değerlendirilmek üzere dosyanın iade edildiği, iade edilen dosya üzerine mahkemenin 06.02.2013 tarihinde yeniden aynı suçtan karar verdiği anlaşılmakla, mühür bozma suçu yönünden kurulan 06.02.2013 tarih 2012/807E ve 2013/190K sayılı hüküm yok hükmünde kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. madde ve fıkrasının aynı yasanın 53/4. maddesi uyarınca uygulanamayacağının gözetilmemesi,