Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/442 K.2014/32880

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

H.. G.. ve kardeşi F..G..'ün kimlikleri tereddüde yer bırakmayacak şekilde tespit edildikten sonra, parmak izleri, fotoğrafları ve imza ile yazı örnekleri alınarak, müştekinin evinde bulunan parmak izinin, ehliyetteki fotoğrafın ve sim kart çerçevelerinin ait olduğu telefon numaralarının abonelik sözleşmelerindeki imzaların, ayrıca yakalama tutanağındaki ve savcılık ifadesindeki imzalar ile cezaevinde alınan imza ve yazı örneklerinin kime ait olduğu tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Hükmün gerekçesinde iddia, savunma, sanığın lehine ve aleyhine olan tüm kanıtlar, sabit kabul edilen olaylar ve suçun yasal öğelerinin nasıl oluştuğu açıklanıp, tartışılması ve dayanaklarının gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, gerekçeli kararda sanığın savunmasına, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlara tek tek yer verilmeyerek, Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı olarak yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2-Suç tarihi itibariyle konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının uzlaşma kapsamına giren suçlardan olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,