Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/444 K.2014/22955

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların, hırsızlık olayına ilişkin bir başvuru olmaksızın, şüphe nedeniyle kolluk görevlilerince durdurularak kimlik kontrolleri yapıldığı esnada, ellerinde taşıdıkları eşyalar kendilerinden sorulduğunda, bu eşyaları çaldıklarını ikrar ederek çaldıkları adresi söyledikleri ve bu sayede kolluk görevlilerince katılanın tespit edilerek çalınan eşyaların katılana eksiksiz şekilde iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocukların, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması karşısında; konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı tedbirlerden birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk İ.. Ü.. hakkında, 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya anılan Yasanın aynı maddesinin 3. fıkrasına göre de sosyal inceleme raporu alınmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,