Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/4990 K.2014/26130

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tutanağında işyeri kapısının niteliklerinin belirtilmediği, sanıkların savunmalarında kapının alüminyum olduğunu, müştekinin ise kovuşturma aşamasında pimapen olduğunu iddia ettiği, olay yerinde keşif yapıldığı ancak aradan geçen zaman nedeniyle işyerinin değişikliğe uğradığı anlaşıldığına göre, kapının suç tarihinde alüminyum mu yoksa pimapen mi olduğu tereddüde yer vermeyecek şekilde aydınlatılarak sağlam ve muhkem olup olmadığı hususları da dikkate alınarak her iki duruma göre ayrı ayrı bilirkişi görüşü alınarak sonucuna göre uygulama yapılması gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Kapının sağlam ve muhkem olmadığının belirlenmesi halinde zamanaşımı hükümlerinin değerlendirilmesi, sağlam ve muhkem olduğunun tesbiti halinde ise sanık E.. Ö.. hakkında 765 sayılı TCK'nun 493/1, 59/2; sanık E.. A.. hakkında 765 sayılı TCK'nun 493/1, 522/1, 59/2 maddelerine göre hüküm kurularak çıkan sonucun 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 143/1, 62/1, 53 maddeleri uyarınca kurulacak hüküm sonucu ile karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,