Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/5167 K.2014/3541

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 02/07/2012 tarih 2011/32941 esas ve 2012/15398 karar sayılı bozma ilamında açıklandığı ve mahkeme tarafından bozma ilamına uyulduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

hükümlünün müştekiye yönelik eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,143. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/4. maddesine uyan konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu ve bu suç yönünden CMK.nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma imkanı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime imkan verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağının gözetilmemesi,