Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/5170 K.2014/27434

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin 25/03/2005 tarihli oturumda şikayetten vazgeçtiği, bozmadan sonra yapılan 10/01/2013 tarihli oturumda ise uzlaşmak istemediğini beyan ettiği anlaşıldığına ve suç tarihi de gözetildiğinde takibi şikayete bağlı olan 5237 sayılı TCK'nun 151/1 maddesinin uygulanması mümkün bulunmadığına göre, hırsızlık suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 62/1 maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile konut dokunulmazlığının ihlali suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 116/4, 62/1 maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay hapis cezasının toplamı olan 1 yıl 18 ay hapis cezasının 765 sayılı TCK'na göre hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasına nazaran sanık lehine olduğunun düşünülmemesi,

2-Önceki bozma kararında da belirtildiği üzere sanık hakknda 5237 sayılı Yasanın 143. maddesinin uygulanması gerektiği halde bu hükmün lehe yasa değerlendirmesinde dikkate alınmaması,