Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/5256 K.2014/3539

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın mağdura yönelik eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. ve suçun gece sayılan 24.00 saatlerinde işlenmesi nedeni ile aynı Yasanın143. maddelerine uyan hırsızlık suçu yanı sıra,

aynı Yasanın 116/4. ve suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenmiş olması nedeni ile aynı Yasanın 119/1-c. maddelerine uyan nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/ 17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamındaki nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçunun, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğu gözetilip bu nedenle nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı değerlendirilip sonucuna göre,

765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime imkan verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağının gözetilmemesi,