Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/5491 K.2014/28794

Mahalli Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Çorlu Devlet Hastanesi'nin iki farklı odasında refakatçi olarak kalan katılan F.. Y.. ile mağdur Ş.. D..'e ait cep telefonlarını çalan sanığın eyleminin iki ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden eylemin tek suç kabul edilerek TCK'nın 43. maddesi ile sanık hakkında uygulama yapılması,

2-TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de; Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 43. maddesinin aynı yasanın 143. maddesinden önce uygulanması suretiyle, TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,