KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/5765 E., 2015/4874 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suç sırasında mağdura ait aracın kilitli olup olmadığı anlaşılamamış ise de, aracın anahtarı araç üzerinde bırakılmadığından, bu husus sonuca etkili görülmemiş; ayrıca TCK'nın 61/1. maddesi gereğince; suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak temel ceza belirlenirken alt sınırdan ayrılınması gerektiğinin gözetilmemesi ise, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-TCK'nın 58. maddesinin uygulanmadığı 05.02.2008 tarihli önceki hükmün sadece sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bozulduğu anlaşılmakla; CMUK'un 326/son maddesine aykırı şekilde sanıklar aleyhine TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
2-Her bir sanığa yüklenen 17,10- TL yargılama giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK.nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...., ... ve ...'ın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/5765, K. 2015/4874, 18 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama