Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/7467 K.2014/29793

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı Yasa uyarınca duruşma açılarak veya açılmadan dosya üzerinden verilen bütün uyarlama kararlarına yönelik yasa yolunun temyiz yasa yolu olduğu halde mahkemenin 17.10.2005 tarihli uyarlama kararında kanunyolunun ''itiraz'' ve merciinin ''Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi'' olduğunun belirtilmiş olması nedeniyle hükümlü H.. A..'ın 09.10.2012 tarihli temyiz itirazı süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay tarihinde hükümlünün, arkadaşı olan diğer iki sanıkla birlikte geceleyin müştekiye ait işyerinin sağlam ve muhkem kapı kilidini kırarak birlikte içeri girdiği ve aynı nitelikteki kasayı alet kullanarak kırdıktan sonra içindeki para, döviz ve eşyayı çaldıklarının anlaşılması karşısında hükümlünün eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi kapsamında kaldığı halde uyarlama aşamasında eylemin aynı yasa ve maddenin 2. fıkrasının (d). bendi kapsamında kaldığı kabul edilerek fazla ceza tayin edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, hükümlünün eylemine ilişkin 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522/1 (pek fahiş), 55/3, 59/2. maddeleriyle, 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 31/3, 62/1, 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62/1, 151/1, 31/3, 62/1. maddelerine uyan hırsızlık,geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarını oluşturduğu,

bu suçlar yönünden suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan hükümlü hakkında.

19.12.2006 tarihinden önce işlenen suçlarda uygulama olanağı bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 24. maddesine göre 5560 sayılı Yasanın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı yasanın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

3- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarında duruşma açılması gerektiğinin gözetilmemesi,