Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/7508 K.2014/7180

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Mala zarar vermek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına nazaran, 14.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2. madde uyarınca, hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,

B-Hırsızlık ve geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Hükmün esasını oluşturan kısa karara, temel uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine “142/2-b”, aynı Kanunun 143. maddesinin uygulanmasına karar verilirken de “142” şeklinde yazılması ve 62. maddenin uygulanması sırasında indirim oranının yazılmaması yerinde tamamlanması mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 43. maddesinin 143. maddesinden önce uygulanmış ise de, sonuç ceza değişmediğinden ve kazanılmış hakkın sadece sonuç ceza miktarı yönünden söz konusu olduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren kanunlar nazara alınarak hukuki durumun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle iade edilen 06.10.2004 tarihli hükümde, suça sürüklenen çocuk lehine 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uygulanarak verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelendiği, bu durumun 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk için kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, dosyaya yansıyan diğer ilamlara göre suçlu ve uslanmaz kişiliği ortaya çıktığından takdiren cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi gereğince yaş küçüklüğü nedeniyle kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi durumunda, 5275 s. CGİHK’nın 106/4 maddesi gereğince adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hırsızlık suçundan verilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde sabıkasız oluşu ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluştuğundan 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi gereğince cezanın ertelenmesine,

aynı Kanunun 51/3 maddesi gereğince ceza müddeti kadar denetim süresine tabi tutulmasına, 51/6 maddesi gereğince yükümlülük yüklenmesine ve uzman kişi görevlendirilmesine yer olmadığına, 51/7 maddesi gereğince denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesine,