Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/8317 K.2014/27592

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Gerekçeli karara konut dokunulmazlığından kurulan 17.07.2012 tarihli ek karar ilave edildiği halde gerekçeli kararın sonunda karar tarihinin 29.06.2012 tarihi gösterilmesi karşısında, sanık müdafinin 30.07.2012 tarihli temyiz dilekçesiyle konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan 17.07.2012 tarihli ek kararı da temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede,

Daha önce hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca anılan maddede yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunmakta ise de; konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile de uygulama yapılması gerektiği, bu durumda hapis cezasının 1 yılın üstünde olacağı anlaşıldığından,

konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile de uygulama yapılmaması, karşı temyiz olmadığından, müştekinin isminin karar başlığında bulunmaması ise, yerinde eklenmesi olanaklı yazım hatası olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi