Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/8474 K.2014/27866

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kapısı bulunmayan ve bina eklentisi niteliğinde olmayan kömürlükten bir kısım eşyaların çalınmaya teşebbüs edilmesi şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden; ilk hükümde eylemin bina dahilinden hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilip TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapıldığı halde açıklanan hükümde temel uygulama maddesinin gerekçeli ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda TCK'nın 141/1-b maddesi olarak yazılması suretiyle çelişkiye neden olunması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken suç yolunda katedilen mesafe, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak alt sınıra yakın bir oranda indirim yapılması yerine en üst oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Suç tarihi itibari ile 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması karşısında; hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı tedbirlerden birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

4-Suç tarihi itibari ile 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya anılan Yasanın aynı maddesinin 3. fıkrasına göre de sosyal inceleme raporu alınmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,