Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/8941 K.2014/26489

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç işlemek amacıyla teşekkül oluşturmak suçundan önceki hükümde kurulan beraat kararı temyiz edilmeksizin kesinleştiği halde yeniden aynı suçtan beraat kararı verilmesi hukuken yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK nın 142/3, 143, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına karar verilerek, 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyete dair ilk hükmü yalnızca sanığın temyize getirmesi nedeniyle, ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle sanığın neticeten 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, kazanılmış hakkın sonuç cezada olacağı dikkate alınmadan teşebbüs aşamasında kalan suç nedeniyle sanık hakkında çelişkiye neden olacak şekilde ikinci bir hüküm kurularak bu kez sanığın aynı Yasanın 142/3, 143, 35, 168 ve 62. maddeleri uygulanarak sonuç olarak 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “bir önceki kararı temyiz edenin sıfatına göre aleyhe bozma ilkesi nazara alınarak” ibaresinden itibaren “dair” ile başlayan hükmün son paragrafına kadar oluşturulan ikinci hüküm kısmının çıkarılarak,