Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/9381 K.2014/27195

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun, sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, sanıkların, olay günü gece saat 01.00 sıralarında kullanım ve tahsis gereği küçükbaş hayvan naklinde kullanılan kamyonun kasasından müştekiye ait 7 adet koyun ve 5 adet keçi çaldıklarının anlaşılması karşısında, eylemlerinin TCK nın 142/1-e maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden sanıklar hakkında kurulan hükümde aynı Yasanın 142/2-g maddesi uygulanmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi, kabule göre de 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan sanıkların TCK nın 142/2-g maddesi ile cezalandırılmaları suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

2-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3-Sanık F.. P..'ın adli sicil kaydında yer alan Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.9.2001 tarihinde kesinleşen 9 yıl 2 ay 1 gün hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin hükmün infaza verilip, sanığın atılı suçtan 11.8.2003 tarihinde şartla tahliye edildiği, ilam nedeniyle bihakkın tahliye tarihinin 5.2.2009 tarihi olması karşısında 12.9.2006 tarihinde işlenen temyiz incelemesine konu eylem bakımından sanık hakkında TCK nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,