Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/9411 K.2014/29997

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'in bilgisi dışında atanan müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün süresi içinde temyiz edilmemiş olması nedeniyle mahkemece verilen temyiz talebinin reddine dair 18.6.2012 tarihli Ek kararın da aynı müdafiiye tebliğ edilmesi nedeniyle hukuki sonuç doğurmayacağı kabul edilerek, kararın sanık ...'e 31.12.2013 tarihinde tebliğinden sonra sanığın vekili aracılığıyla 6.1.2014 tarihinde temyiz talebinde bulunması karşısında, 18.6.2012 tarihli temyiz talebinin reddine dair Ek kararın kaldırılarak, sanıklar ..., ... ve ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/292-37 Esas-Karar sayılı ilamı ile verilen 6 ay hapis cezası ile mahkumiyet hükmünün 20.6.2008 tarihinde infaz edildiği, temyiz incelemesine konu olan suç tarihinin ise 15.9.2011 tarihi olup, TCK nın 58/2-b maddesi uyarınca infaz tarihinin üzerinden 3 yıl geçmiş olduğundan bu ilam yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan Bartın Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/109-531 Esas-Karar sayılı 25.5.2010 tarihinde infaz edilen 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın ise tekerrüre esas bulunduğunun ve bu ilam yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

1-sanık ... yönünden kurulan hüküm fıkrasından tekerrür hükümleri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine “sanığın adli sicil kaydında yer alan Bartın Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/109-531 Esas-Karar sayılı 25.5.2010 tarihinde infaz edilen 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilam nedeniyle sanık hakkında TCK nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve koşullu salıverme süresi yönünden bu ilamın esas alınmasına” ibaresinin yazılması ile 2-her bir sanık yönünden kurulan hüküm fıkrasından, TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.