Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/9476 K.2014/14929

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın katılana ait işyerine sağlam ve muhkem pencere demirini kesmek ve camını kırmak suretiyle girerek hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2 maddesine uyan işyeri dokunulmazlığını bozmak suçu ile 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu;

işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar verme suçları yönünden, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen “uzlaşma” müessesesi bakımından 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki durumlarına göre usulüne uygun şekilde uzlaşma tekliflerinin yapılması ve uzlaşma sağlandığı takdirde sonucuna göre sanık yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık müdafiine yapılan uzlaşma teklifi yeterli görülmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması,