Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/9538 K.2015/2804

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yapılan keşfe göre ikametgahına yaklaşık 20 metrelik mesafede durmakta olan bir araca sanıkların kendisine ait hayvanları yüklemeye çalıştıklarını gören müştekinin bağırması neticesinde paniğe kapılan sanıkların içindeki koçla birlikte aracı olay yerinde terk ederek kaçtıkları, bu surette sanıkların eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

2- TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

3-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine ,5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde sanık ... için yapıldığı belirlenen yargılama giderinin sanık ...’den tahsiline karar verilmesi,