KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/9572 E., 2014/29071 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ... ve müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'n-un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;
Hırsızlık suçundan kurulan hükümde, müştekinin 28.07.2011 tarihli celsede “ zararının 1/5’inin bu tarihten iki ay kadar önce sanığın babası tarafından kendisine ödenmek suretiyle kısmen giderildiğini, kısmi ödemeye rıza ve muvaffakatının olduğunu” açık olarak beyan etmesi karşısında, müştekinin zararının kısmen karşılanmış olmasından kastının yargılama aşamasındaki sanığın babası tarafından kendisine yapılan ödeme olduğu anlaşılmakla, zararın yargılama aşamasında kısmen karşılandığı kabulü ile sanık hakkında TCK’nın 168/2-4’üncü maddesi uyarınca yapılan ceza indirimi uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde, suçun gece vakti işlenmiş olması nedeni ile sanık hakkında bağımsız ceza içeren TCK’nın 116/4’üncü maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği halde ,TCK’nın 116/2 ve 116/4’üncü maddelerinin sıra ile uygulanmak suretiyle karışıklığa neden olunduğu anlaşılmış ise de; sonuç ceza uygulamasının doğru olması karşısında, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/9572, K. 2014/29071, 22 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama