Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/9724 K.2014/25385

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kolluktaki müdafisiz ifadesinde suçu saat 04:30 sıralarında işlediğini beyan eden sanığın kovuşturma aşamasında bu beyanını kabul etmeyerek suçu 17:30 sıralarında işlediğini beyan etmesi karşısında, müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifadeninin yargılama aşamasında sanık tarafından doğrulanmadığı sürece bu beyanın hükme esas alınamayacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nın 148/4 maddesi karşısında tebliğnamdeki eleştiri düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 53. maddesinin (3). fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sanıkların sadece kendi altsoyları yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,