KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/9903 E., 2014/28914 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2013/190905
- Mahkemesi
- Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 21/02/2013
- Numarası
- 2011/405 (E) ve 2013/177 (K
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suça konu telefonun çalınmasından itibaren yaklaşık 1 yıl kullanıldıktan sonra müştekiye teslim edilmesinden ibaret eylemde; telefonun kullanılmasından kaynaklanan zarar mevcut olduğu gibi ayrıca mağdura ait sim kartının iade edildiğine dair herhangi bir tespit yapılmadığı ve bu hususun yargılama aşamasında da açıklığa kavuşturulmamış olması, sanığın annesi tarafından Aralık 2011 yılında müştekinin hesabına 300 Euro para gönderilerek zararın suça konu telefonu iyiniyetli satın aldıktan sonra telefonun çalıntı olduğunun anlaşılması üzerine telefonu teslim eden A.
A.'ın zararını da içerecek şekilde karşılanmış olması ve suça konu telefonun ele geçirilerek müştekiye tesliminden sonra kullanım gideri ve sim kartının bedelinden kaynaklanan zararın giderilmesi kısmi iade olarak kabul edilip, şikayetinden vazgeçen mağdurun dolaylı olarak kısmi iadeye de rızasının bulunduğunun dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; suça konu telefonun çalınmasından dolayı sanığın annesi tarafından ödenen para dikkate alındığında;
en küçük bir haksız kazanç sağlamayan sanığın kovuşturma aşamasında zararı giderdiği kabul edilerek TCK'nın 168/2-4 maddesindeki indirim hükümlerinden yararlandırılması gerekirken, telefonun kolluk tarafından bulunularak sahibine iade dildiğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/9903, K. 2014/28914, 21 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama