Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/10163 K.2016/15519

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun savunmasının 07.06.2013 tarihinde, talimat mahkemesince zorunlu müdafii Av. ... ... ... huzurunda alındığı, kendisine baro tarafından atanan zorunlu müdafii Av. ... ...’dan haberinin olmadığı ve hakkında verilen 03.12.2013 tarihli hükmün de bu müdafiinin yüzüne karşı verildiğinin anlaşıldığı, ... Kurulu'nun 18.03.2008 tarih, 2008/9-7 E. 2008/56 K. sayılı kararında belirtilen "Kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar olmadığı durumlarda zorunlu müdafiiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz" hükmü gereğince, yokluğunda verilen kararı 20.12.2013 tarihinde tebliğ alan suça sürüklenen çocuğun 24.12.2013 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair 26/12/2013 tarihli ek karar temyiz edilmediğinden inceleme dışı bırakılmıştır.

Hırsızlık suçuna konu eşyaların önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması ve olay yerinde ele geçirilen çoraplarda suça sürüklenen çocuğun haricinde iki erkek şahsa ait DNA örneğinin de bulunduğu ve bu haliyle birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığının ihlal edildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinden artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.